Agressie bij kleuters

Slaan, stampen, duwen, kwetsen… vaak zonder of bij de minste aanleiding. Soms lijkt het alsof Dylan alle controle verliest en ontploft.

Kimberly scheldt anderen uit, lacht hen uit, pest hen… alsof ze het nodig heeft om anderen te kleineren om zichzelf goed te voelen.

Brecht is eigenlijk heel stil, maar in zijn spel krijgen we een heel ander beeld: wilde dieren die hevig vechten, auto’s die keihard tegen de deur botsen,...

Ik voel me in allerlei bochten wringen om toch maar te vermijden dat Osman opnieuw begint te roepen en schreeuwen of dingen stuk maakt.

Bij sommige kleuters gaat het soms echt te ver. Soms bepalen deze kleuters je hele klasgebeuren, soms is het vooral iets dat op de speelplaats of tijdens de middagpauze escaleert.

Je moet tussenkomen, maar stelt je er veel vragen bij:
Hoe ga ik hier best mee om?
Praten lijkt niet te helpen… Is straffen of uitsluiten dan de enige manier?
Moet ik dan de hele tijd politieagent spelen?
En hoe kan ik ook de andere kleuters veilig stellen? 

Wij kiezen voor een aanpak die het stellen van grenzen blijft verbinden met het ontwikkelen van een respectvolle basishouding. Verbondenheid zorgt voor een aanpak in de diepte. We zoeken naar kansen en mogelijkheden om kinderen te verbinden met zichzelf, anderen, voorwerpen en materialen, de groep en de samenleving, het levensgeheel. Datgene waarmee ze zich oprecht verbonden weten, krijgt immers hun respect. Zo raken we bij de kern van de ervaringsgerichte waardeopvoeding.

Leiding: An Van Emelen, Centrum Ervaringsgericht Onderwijs (CEGO)