Ont-armen of omarmen? Over onze omgang met (meer) taal op school

“Juf, ik kan ook Turks praten! Ik kan een brood zeggen. Moet ik dat zeggen?” De vijfjarige Erkan – die we uit respect voor zijn privacy een fictieve naam geven – kijkt me vol verwachting aan. “Ja, zeg eens”, antwoord ik. Hij gaat enthousiast verder: “Ekmek! Dat lijkt op picknick!”

(Eerste alinea uit: Frijns, C., Mulder, S., Visser, S.  (2014). Ont-armen of omarmen? Over onze omgang met (meer) taal op school. MeerTaal, 1(3), 4-9)

Over het artikel
Bovenstaande passage komt uit een artikel dat in mei 2014 in MeerTaal verscheen, een nieuw tijdschrift over taal in het basisonderwijs. Het artikel is van de hand van Carolien Frijns (CTO, KU Leuven), Sigrid Mulder en Saskia Visser (Wetenschapswinkel Taal, Cultuur en Communicatie, Rijksuniversiteit Groningen). Het artikel gaat over onze omgang met meertaligheid op school. In het artikel licht Carolien Frijns de kansen (en valkuilen) van talensensibilisering toe. Ze roept ook op om “groengeelbruine mannetjes” niet aan de schoolpoort te laten staan maar in de klas te laten schitteren. Sigrid Mulder en Saskia Visser getuigen over praktijkervaringen met talensensibilisering op een dorpsschool in Drenthe.

De referentie naar het artikel is: Frijns, C., Mulder, S., Visser, S.  (2014). Ont-armen of omarmen? Over onze omgang met (meer) taal op school. MeerTaal, 1(3), 4-9