Méé Met Morgen!
Transitiegebied Slim Wonen & Leven
Contact
Limburg STEM’t af
Vakgebied
De projecten focussen zich op het transitiegebied Slim Wonen & Leven. Binnen de scholen wordt er klas- en studiegebied overschrijdend gewerkt. Zachte studierichtingen, bijvoorbeeld Verzorging, werken steeds samen met harde studierichtingen, bijvoorbeeld: Houttechnieken, aan maatschappelijk relevante opdrachten.
Deelnemende zachte studierichtingen:
Aan welke specifieke technieken, technologieën en/ of didactische methodes wordt hier aandacht besteed?
We dagen elk straf team uit, om te werken aan een maatschappelijk relevante opdracht, gekoppeld aan een transitiegebied.
Elk team bestaat uit de leerlingen, ondernemingen waaronder zorginstellingen, hogescholen, universiteiten, kennisinstellingen… Samen gaan ze aan de slag met de opdracht zonder het eindresultaat te kennen. Elke school is verantwoordelijk voor zijn eigen project binnen het kader van ‘Limburg STEM’t af!’. Door een samenwerking op te zetten buiten de schoolmuren, komen leerlingen en leraren in contact met nieuwe technologieën, krijgen zicht op de huidige arbeidsrealiteit.
Naast het behalen van leerplandoelstellingen, komen de 21ste eeuwse vaardigheden in de praktijk aan bod.
Ook het vakoverschrijdend samenwerken in de eigen school zorgt voor en bijzondere dynamiek.
Op basis van de noden van leraren, wordt er eveneens ingezet op het verder versterken van de leraren rond projectmatig samenwerken, verhogen van betrokkenheid van leerlingen, I-STEM,…
Daarnaast wordt er ook kennis en expertise netoverschrijdend gedeeld tussen de verschillende scholen.
Uiteraard vinden scholen het fijn dat er een mooi eindresultaat is, dat men kan tonen op een opendeurdag, maar toch vinden we het belangrijk om geen concurrentie tussen de scholen te creëren en blijft de focus op het leerproces voor leerlingen belangrijker dan het concreet eindproduct.
Voor specifieke info per project, zie inspiratiefiches.
Projectomschrijving.
Fase 1 - dataverzameling: aftoetsen noden, gesprek ergotherapeut, oplijsting aanwezig snoezelmateriaal.
Fase 2 - uitwerking prototype kar: eerste ontwerp en prototypes snoezelmateriaal.
Fase 3 - terugkoppeling: voorstelling kar en snoezelmateriaal aan ergotherapeut wzc op school.
Fase 4 - uittesten prototypes snoezelmateriaal aan de hand van een evaluatieschaal in het wzc.
Fase 5 - presentatie onderzoeksresultaten intern binnen klasverband en terugkoppeling naar ergotherapeut wzc.
COVID-19 heeft voor vertraging gezorgd. Het frame van de
snoezelkar is volledig klaar maar de inkleding met de snoezelmaterialen moet nog gebeuren. Daarna willen we ook het resultaat nog afstemmen met de bewoners van het zorgcentrum.
Atlas College School & Werk Genk Shokkitana zorgt voor meer zelfstandigheid
Met Shokkitana willen we mensen met een fysieke en/of psychische aandoening, zo lang mogelijk zelfstandig laten functioneren in hun persoonlijke leefomgeving. We zetten daarvoor een vakoverschrijdende samenwerking op, vertrekkend vanuit de ervaringen van onze jongeren op hun tewerkstellingsplaatsen en in nauwe samenwerking met Ter Heide en YP Eurofix.
De leerlingen Lassen tekenden een technisch plan uit, dat ze voorlegden aan de tekenaar van YP Eurofix. Die deed samen met de leerlingen de laatste aanpassingen in functie van het te maken blad. Tegelijk onderzochten de leerlingen Verzorgende/Zorgkundige welke materialen het best geschikt waren voor de activiteiten op het meubel. Wanneer alles op punt stond, kon het materiaal aangekocht worden.
COVID-19 heeft het één en het ander in de war gestuurd. Toch werken de leerlingen en de ondernemingen het project volledig af.
Campus Hast Hasselt – Een robot in het zorgcentrum
We wilden graag onderzoeken op welke manier we humanoïde robots kunnen inzetten in de zorgsector om het welbevinden van zowel zorgbehoevende als personeel en directie te bevorderen. De robot James kan in verbinding gesteld worden met andere voorwerpen en apparaten. Hij kan het leven aangenamer maken met animatie, geheugentraining en gezelschap. Dat maakt de zorg eenvoudiger en het draagt bij tot de levensvreugde van de bewoners.
De robot was in de beginfase een ‘lege doos’, wat de mogelijkheid gaf om een robot op maat te programmeren. De leerlingen konden voor ondersteuning steeds terecht bij Auva en Zora Robotics nv. Gedurende een halve dag testten leerlingen en leraren de robot uit in het woonzorgcentrum. Iedereen was erg onder de indruk en des te meer overtuigd dat de robot een belangrijke meerwaarde in de woonzorgcentra kon zijn. Na de testfase stuurden we bij: de robot kreeg een trager spreektempo, we gingen op zoek naar liedjes die de bewoners kenden en die we konden integreren en we breidden de toepassingen uit op vraag van de ergotherapeut zodat de robot ook instructies kon geven. Tijdens de lockdown mocht de robot, die de naam James kreeg, blijven logeren in het woonzorgcentrum.
Tijdens de lockdown werd James ingezet voor allerlei activiteiten, waardoor zorgverleners meer tijd kregen om bezig te zijn met bewoners met grotere zorgvragen. Na acht weken zat James zijn logeerpartij erop en ging hij terug naar school, waar de programmatie verder werd gefinetuned.
Katholiek Secundair Onderwijs Mosa-RT Maaseik – CASKE Makkelijk Zap!
We wilden een gebruiksvriendelijke afstandsbediening maken voor senioren en mensen met een lichte dementie. De afstandsbediening moest ook compatibel zijn met decoders van andere providers. Het CASKE (compacte afstandsbediening voor senioren) biedt hiervoor een oplossing.
Tijdens de realisatiefase kwamen alle studierichtingen en vakkennis bij elkaar van ontwerp tot uitwerking. Mechanisch ontwierpen en produceerden de leerlingen een behuizing, een knoppenmal en de knoppen zelf. Ze schreven en testten de software en realiseerden een elektrisch prototype. Op basis daarvan konden technische tekeningen van het CASKE gemaakt worden, die uiteindelijk leidden tot de geboorte van het CASKE zelf.
Het CASKE werd als prototype volledig gerealiseerd en 3D-geprint. Door COVID-19 kon het echter niet uitgetest worden bij de bewoners van het woonzorgcentrum.
Provinciaal Instituut PROVIL Lommel – Virtual Reality Bike
Onze leerlingen wilden voor de inwoners van een woonzorgcentrum een gewone hometrainer ombouwen tot een interactieve versie in een virtuele omgeving. Op deze manier kunnen we inspelen op de beleving van de bewoners door ze meer en zelfstandig bij de training te betrekken. Wij onderzochten ook wat de psychologische, sociale en fysieke impact is van dergelijke training.
Het wetenschappelijk onderzoek was erg belangrijk. Leerlingen moeten immers goed weten waarmee ze bezig zijn. Voor ze begonnen bouwen, moesten ze dus inzicht krijgen in de zaak. De leerlingen van ICT voerden een theoretisch onderzoek: welk materiaal is er al en wat ontbreekt er nog? De leerlingen van Sportwetenschappen onderzochten het cognitieve luik gelinkt aan dementie en het fysieke luik. Ze stelden zich vragen als: hoe krijgen we mensen het best in beweging, welke kleuren spreken mensen met dementie het meest aan …? Er kwam ook heel wat nieuwe technologie aan te pas zoals Raspberry Pi en Retro-E en om de hometrainer te configureren was best wat rekenwerk nodig. Om bij te houden wie hoelang fietste, moesten de leerlingen bijvoorbeeld gebruik maken van statistiek. Het was een ideaal project om het theoretische toe te passen in de praktijk.
COVID-19 stuurde het één en het ander in de war. We zijn wel trots dat we konden landen met een prototype. Jammer dat we het niet hebben kunnen afstemmen met het woonzorgcentrum.
Technisch Instituut Sparrendal Lanaken – ‘TIS Ludi
De bewoners van wzc Ludinaca in Lanaken worden met de beste zorgen omringd. Het zorgteam is al langer op zoek naar een totaal belevingsconcept in een mobiele opstelling voor binnen of buiten. Met ‘TIS Ludi stimuleren we de bewoners met dementie tot aanraken, bewegen, ruiken, horen, zien en proeven.
Er waren een aantal sessies met de leerlingen van Thuis- en Bejaardenzorg en Industriële Wetenschappen rond de thema’s dementie en mobiliteit. Ideeën kregen vorm tijdens brainstormsessies, om uiteindelijk te komen tot een projectcanvas. Vervolgens werd het project stapsgewijs uitgerold aan de hand van de projectcanvas en een concreet actieplan. In de designfase werden er schetsen gemaakt met Inventor. Samen met de leerlingen van Thuis- en Bejaardenzorg bekeken de leerlingen Industriële Wetenschappen of en wat ze moesten bijsturen. Ze kozen de juist materialen en maakten de bestellijsten op.
We maakten een prototype. Volgend schooljaar wordt het afgewerkt en zullen we werken aan een bijkomende module voor het totale belevingsconcept dat zal ingezet worden in het woonzorgcentrum.
TISM Bree - Rolstoelschommel geeft je kriebels in je buik
Mensen met een beperking kunnen niet of moeilijk de sensatie van een schommel ervaren. We wilden een schommel ontwerpen die dat gevoel evenaart. Zo krijgen ze weer een duwtje in de rug om in het dagelijks leven om te gaan met hun beperking.
De leraar is eerst op bezoek geweest bij Sint-Oda, daarna hebben de leerlingen een halve dag doorgebracht met de bewoners van Sint-Oda en hebben ze gepraat met de begeleiders zodat ze wisten wie de eindgebruikers zouden zijn en wat hun noden waren. De ideeën pitchten ze aan Sint-Oda en Hertogs Engineering. Aan de hand van hun feedback kozen de leerlingen één ontwerp of stelden ze elementen uit verschillende voorstellen samen tot één concept.
Het project werd door COVID-19 on hold gezet, maar wordt in het schooljaar 2020-2021 verder gefinaliseerd.
Viio Tongeren – Het belevingsbed
Met het belevingsbed wilden we voor woonzorgcentrum De Kleine Kasteeltjes met behulp van moderne technologie een belevingsbed realiseren om de zintuigen van ouderen met een dementie te prikkelen. Daarmee verhogen we het welbevinden van de ouderen en hun verzorgers, want snoezelen zorgt voor extra rust en ontspanning.
Het wzc gaf essentiële info zodat de verschillende afdelingen aan de slag konden vanuit hun expertise. De leerlingen van de verschillende afdelingen hebben elkaar een aantal keer bezocht en ontmoet. Elke afdeling kende zijn taak, van het frame ontwerpen tot het programmeren van het softwaregedeelte voor de touchscreen. Vanuit ieders expertise zijn ze aan de slag gegaan om te komen tot het huidige resultaat. De leerlingen van Industriële ICT maakten een volwaardige besturing op drie maanden tijd. De leerlingen van 5 Elektromechanica ontwierpen het principe en maakten gedetailleerde technische tekeningen. Daarbij waren een aantal STEM parameters belangrijk, zoals het programmeren van een Arduino om de touchscreen aan te sturen en het gebruik van 3D-printers om een prototype te maken.
Het productiegedeelte zal door COVID-19 verschoven worden naar schooljaar 2020-2021. Naast de verdere realisatie van de onderdelen en het uitvoeren van de nodige testen van het ontwerp tijdens het eerste semester zal de focus ook liggen op het onderzoek naar invloedsparameters als geuren, projectie van beelden, muziek … om de beleving van de patiënt te bevorderen. Dat alles zal ook getest worden.
Op welk gebied innoveert dit project?
Voor specifieke info per project, zie inspiratiefiches